Zelf sieraden maken met kralen en edelstenen.

Een nieuw jaar een nieuw geluid!

Het is alweer een stukkie in 2016, maar evengoed nog de beste wensen! Dat het maar een goed, gezond en creatief jaar mag worden. Zoals elk jaar ben ik weer blij dat de feestdagen voorbij zijn en het leven weer normaal wordt.
Het jaar begint wel anders want Dave is op deze maand begonnen aan zijn nieuwe baan! Hij heeft een leuke baan gevonden in ICT (network & security), zijn eigen vakgebied. Het is voor iedereen natuurlijk behoorlijk wennen want we hebben jaren samen gewerkt, maar soms moet het roer om. 🙂
De honden vinden het maar heel matig dat de baas ineens vertrekt voor dag en dauw. Vooral Akkie moet er erg aan wennen, dat is echt het hondje van de baas.

wandeling2 5-9-15

En over honden gesproken, helaas is Maja gaan hemelen op oudejaarsdag. Dat was een behoorlijk shock voor ons want het ging heel plotseling.
’s Ochtends was ze nog gewoon mee wandelen, met z’n allen, en later die ochtend kreeg ze ineens een soort beroerte of toeval. Ik was erbij en zag gelijk dat het foute boel was. Ze kon niet meer gaan staan en ging ook erg speekselen.
Ze had geen pijn maar de achterhand deed het ineens niet meer. We hebben de dierenarts gebeld en die kon gelukkig ook vrij snel komen. Die bevestigde ook dat het een aflopende zaak was.
Voor Maja was het natuurlijk een mooie dood. Ze heeft tot op de laatste dag gewoon haar bekende hondeleven gehad, zonder problemen of klachten. En toen was het op. Ze is heel rustig en snel ingeslapen.

Voor mij heel erg wennen want ze liep mij altijd de hele dag achter de kont aan, trap op trap af, dat maakt haar allemaal niks uit. Waar ik was, was zij. Met haar harde nagels op de tegels of laminaat te krassen, duidelijk gesnurk en silent but deadly scheten.
Een heel gemis.

arbeiten
Een plaatje van de typische stand van zaken: Maja en Douwe hard aan het werk bij de vrouw op kantoor.

Maar het is goed zo. Toen ze bij ons kwam, nu 4 jaar geleden, was ze al 11 jaar en we wilden haar een fijne oudedag bezorgen. Nou dat is gelukt en daar zijn we trots op.

wandeling2 1-8

Ze is bijna 15 jaar geworden, ongelooflijk oud voor zo’n grote hond. Ze was een krasse tante die graag mee ging wandelen. Tot op het laatst liep ze ook nog gemakkelijk een wandeling van een uur mee.
We houden het nu bij twee honden. Drie is namelijk wel veel hond, en ook niet zo gemakkelijk met het wandelen. Tinka is nu 10, kan hopelijk nog jaren mee, en Akkie is 6. Dus piepjong. 🙂

rollen2

Ik weet zeker dat je in de hondenhemel ook overheerlijk in eau-de-dode-mol kunt rollen!

Delen:

Huisdiertjesblog: vissen!

Ja visjes zijn ook huisdieren! Nou ja, tuindieren dan. Vorig jaar in juli hebben we onze grote vijver aangelegd en daar wonen inmiddels 21 vissen. Het aantal fluctueert enigszins wegens ongewenst bezoek van heer of mevrouw Reiger, maar de laatste tijd valt het mee.

fische1

Ze zijn allemaal behoorlijk mak. Elke keer als ze een “bewegend wezen” langs de vijver zien – mens of hond, dat maakt niet uit – dan komen ze als de donder aan: ETEN? ETEN?
De grootste vissen zijn natuurlijk kois: Fred, de grote wit-oranje, met partner Ginger.

visjes eten

Daar tussenin – qua grootte – hun adoptiefje Bart. We hebben ook nog een kleinere gele koi, die staat hieronder er ook bij in het koi familie portret, en een kleinere oranje-zwarte koi die we Ray Charles hebben genoemd. Omdat ie een zwarte zonnebril lijkt te hebben.

vissen2
Voor de rest zijn het goudvissen, Shubunkins, windes (2 gouden en 2 blauwe) en 1 Nase. We wisten niet hoe die vis in het nederlands heet, maar ik heb het net even gegoogeld en blijkbaar is het een sneep?!?!?  Niet te verwarren met Snape, in het latijns Chondrostoma nasus.
Hij was ons verkocht als zijnde zilvergrijs, maar zeg maar zwart. We zien hem af en toe voorbij schieten, als de zon goed in de vijver schijnt, maar fotograferen ho maar. Dus dan moet je dan maar van me aannemen dat we die hebben. Hij groeit wel dus eten doet ie goed. Ze groeien allemaal als kool trouwens.

Speaking of which, hier is Fred op kenmerkende wijze afgebeeld: bek open an happen maar.

happen

“Ja heel leuk die camera vrouw, maar wanneer komt het vreten nou? Ik heb wel zin in die luxe gedroogde wurmpies vandaag. Ja dat klopt, daar heb ik elke dag trek in.”

bartje1

Bartje is ook heel fotogeniek. Gelukkig interesseren de katten zich helemaal niet voor de vissen. Er is genoeg muis te vangen denk ik, zonder dat ze nat hoeven te worrden.

fred2

Maar Fred is het beeldigst. Het zijn trouwens geen dure kois hoor, dat wil zeggen, ze zijn duurder dan de gewone vissen, maar niet belachelijk. Goudvissen en shubunkins kosten bijna niks, een paar euro. En groeien doen ze allemaal.
Het voer is ook niet duur, al geven we niet meer het allergoedkoopste voer. Van die vage langwerpige dingetjes – vissefriet – is het goedkoopst. Dat maakt op zich voor de vissen niet veel uit schijnbaar maar ze poepen er ook meer van. En daarvan krijg je sneller last van algen. Dus ze krijgen van die keurige korrels, of wurmpjes dus. Als de vijver eenmaal hebt qua aanschaf, dan kost het allemaal niet zo heel veel. Er zitten heel veel planten in en rondom de vijver, dat is goed voor de waterkwaliteit.
Je kunt het natuurlijk zo gek maken als je zelf wilt, maar wij genieten gewoon van het groen, het watergeklater en de vrolijk rondzwemmende visjes.
Altijd je stukje zen bij de hand zeg maar.

Delen:

Toen onze Ak een Akkie was

Tinka heeft haar eigen blog gehad, dus nu is Akkie aan de beurt! Akkie hebben we ook vanaf pup, hij is nu 5,5 jaar.

spelen4 4 okt 09

Akkie is een kruising tussen een Akita Inu (50%), witte herder (25%) en een Husky (25%). Dit zijn zijn ouders, ze woonden bij elkaar. Moe (links) is Husky- Akita en pa is witte herder- Akita. Alle puppies waren verschillend. We kwamen eigenlijk voor een andere, maar die moest niks van ons weten. Akkie kwam gelijk op schoot zitten. Nu snap je waarschijnlijk ook hoe hij aan zijn naam komt: Akkie de akita…

akkie ouders
Akkie was niet bepaald een beginnershond, we hebben heel wat afgescholden. Het probleem vanaf het begin was dat hij zelf vond dat hij geen pup was maar gelijkwaardig aan iedereen. De meeste honden pikten dat ook nog, maar Max de Rottweiler gelukkig niet. Toen hij daar met zijn 5 maanden tegenaan ging staan, werd hij even flink gecorrigeerd. Gelukkig.
Inmiddels is hij makkelijker in de omgang maar met bepaalde reuen moeten we nog oppassen. Ter compensatie heeft hij thuis helemaal niks te vertellen, want daar regeert Tinka met ijzeren poot. Ze konden vanaf het begin gelijk opperbest overweg.

mama tinka2

0samen tukken

Als bepaalde honden eenmaal vrienden van hem zijn, dan blijven ze dat en mogen ze alles. Tobey maakt hier natuurlijk volop misbruik van.

akkie pesten2

Toen we net in Duitsland woonden dachten we in al onze argeloosheid dat het een goed idee om hem op Agility cursus te doen, voor een stukje socialisatie en om zijn energie kwijt te kunnen. Nou hij vond het STOM!! Wat een stom tijdsverdrijf, met al die onopgevoede honden, terwijl er zoveel hazen zijn om gejaagd te worden.

aggie okt 2010
Het was allemaal zoooo beneden zijn niveau, vond ie zelf. Al die onnozele tunnels en bruggetjes, geen BAL an! Om ons een lol te doen ging hij er wel een keer door hoor, maar dan wastie klaar ermee.

agility sept 2010 - tunnel2

Dus dat was het niet helemaal. We lieten Tinka een keer meedoen voor spek en bonen, en die vond het FANTASTISCH! Maar ja, slechte heupjes he.

aggie
Nu is zijn voornaamste taak: waakhond van het terrein. Hij maakt ook meerdere keren per dag zijn ronde. Dan wil hij eruit en gaat hij het hele hek langs. In de zomer is het comfortabel liggen bij de voordeur, dan kan hij alles overzien, ook ZIJN straat en ZIJN veld aan de overkant.

waakhondjes2
akkie juli 2013

Delen: