Zelf sieraden maken met kralen en edelstenen.

Een nieuw jaar een nieuw geluid!

Het is alweer een stukkie in 2016, maar evengoed nog de beste wensen! Dat het maar een goed, gezond en creatief jaar mag worden. Zoals elk jaar ben ik weer blij dat de feestdagen voorbij zijn en het leven weer normaal wordt.
Het jaar begint wel anders want Dave is op deze maand begonnen aan zijn nieuwe baan! Hij heeft een leuke baan gevonden in ICT (network & security), zijn eigen vakgebied. Het is voor iedereen natuurlijk behoorlijk wennen want we hebben jaren samen gewerkt, maar soms moet het roer om. 🙂
De honden vinden het maar heel matig dat de baas ineens vertrekt voor dag en dauw. Vooral Akkie moet er erg aan wennen, dat is echt het hondje van de baas.

wandeling2 5-9-15

En over honden gesproken, helaas is Maja gaan hemelen op oudejaarsdag. Dat was een behoorlijk shock voor ons want het ging heel plotseling.
’s Ochtends was ze nog gewoon mee wandelen, met z’n allen, en later die ochtend kreeg ze ineens een soort beroerte of toeval. Ik was erbij en zag gelijk dat het foute boel was. Ze kon niet meer gaan staan en ging ook erg speekselen.
Ze had geen pijn maar de achterhand deed het ineens niet meer. We hebben de dierenarts gebeld en die kon gelukkig ook vrij snel komen. Die bevestigde ook dat het een aflopende zaak was.
Voor Maja was het natuurlijk een mooie dood. Ze heeft tot op de laatste dag gewoon haar bekende hondeleven gehad, zonder problemen of klachten. En toen was het op. Ze is heel rustig en snel ingeslapen.

Voor mij heel erg wennen want ze liep mij altijd de hele dag achter de kont aan, trap op trap af, dat maakt haar allemaal niks uit. Waar ik was, was zij. Met haar harde nagels op de tegels of laminaat te krassen, duidelijk gesnurk en silent but deadly scheten.
Een heel gemis.

arbeiten
Een plaatje van de typische stand van zaken: Maja en Douwe hard aan het werk bij de vrouw op kantoor.

Maar het is goed zo. Toen ze bij ons kwam, nu 4 jaar geleden, was ze al 11 jaar en we wilden haar een fijne oudedag bezorgen. Nou dat is gelukt en daar zijn we trots op.

wandeling2 1-8

Ze is bijna 15 jaar geworden, ongelooflijk oud voor zo’n grote hond. Ze was een krasse tante die graag mee ging wandelen. Tot op het laatst liep ze ook nog gemakkelijk een wandeling van een uur mee.
We houden het nu bij twee honden. Drie is namelijk wel veel hond, en ook niet zo gemakkelijk met het wandelen. Tinka is nu 10, kan hopelijk nog jaren mee, en Akkie is 6. Dus piepjong. 🙂

rollen2

Ik weet zeker dat je in de hondenhemel ook overheerlijk in eau-de-dode-mol kunt rollen!

Delen:

Maya, de ouwe herdermädel

Dan is het nu de blogbeurt van Maya! Zij is de laatste toevoeging aan het hondenbestand. Dat was natuurlijk helemaal niet de bedoeling want 3 honden is erg veel hond. Zeker als het van die grote zijn. Maar Dave’s ouders zochten een nieuwe pup (dat is Toby geworden) en toen heb ik ook even gekeken op de site van Tierheim Kranenburg (aanklikken op eigen risico) en daar stond Maya bij. Dit was haar foto: 11 jaar oude herder zoekt nieuw tehuis.

maja opvang

Ik was gelijk verkocht en ik voelde aan dat ze helemaal bij het huidige huisdierenbestand zou passen. Dave is te lijmen met een natte vinger als het gaat om nieuwe huisdieren dus de knoop was snel doorgehakt. Dit was de allereerste uurtje dat ze bij ons was.

1edag2

Maya had al een hele voorgeschiedenis natuurlijk. Geboren in 2001, in Spanje, waar ze waarschijnlijk heeft gezworven en ook wel puppies moet hebben gehad. Ze heeft namelijk ook een heel sterk moederinstinct voor alles wat jong en klein is, ook als het konijntjes of vogeltjes zijn. Die worden bewaakt, en optioneel wat afgelikt als ze zielig zijn.
In 2004 is ze naar Duitsland gehaald, daar heeft ze een tijd bij mensen gewoond, die haar op een gegeven moment weer naar de opvang hebben gebracht. Geen idee waarom want ze is een heel gemakkelijke hond. Die hebben haar waarschijnlijk ook slecht behandeld, want ze was voor veel dingen bang: harde geluiden, voeten, deuren, de vliegenmepper en het omdoen van haar halsband. Wij waren gewend om onze honden “voetaai” te geven en die rollen dan gelijk op de rug. Maya schrok zich dan een ongeluk en rende direct weg. Inmiddels is dat gelukkig veranderd.

voetaai2

Ze heeft toen kort bij een ander paar gewoond. Die hadden haar angst voor de halsband zo opgelost dat ze hem nooit meer afdeden. Ze had zo’n dikke leren rol (loszittend) de hele tijd om. Haar vacht was daar helemaal weg gesleten. Helaas zijn die beide mannen allebei binnen 3 weken allebei overleden door ziekte. Toen was Maya weer alleen. Vandaar dat ze droevig kijkt op haar intake foto denk ik.

Inmiddels woont ze alweer 3 jaar bij ons. Ze is enorm relaxed naar andere dieren, ze laat Tinka rustig wat bazen. Alleen als Tinka op haar stapt, krijgt ze een snauw. Maya speelt helemaal niet met speeltjes of een bal, dat heeft ze waarschijnlijk nooit geleerd. Ze speelt wel met Akkie, een soort lomp stamp-spel met veel gegrom. Akkie vindt dat ook leuk en dan wordt het een gek dansje.
De katten interesseren haar niks. Dat gaat dus ook prima, vooral dutten kont aan kont.

maja en fleurtje dec 2013 a

We hebben de meeste van haar angsten kunnen wegnemen. Ze is nu blij als ze de halsband ziet, want dan gaan we wandelen! Ze hobbelt graag mee, altijd voorop, en soms gaat ze even in een onelegante galop. Ze is nu 14 jaar en nog ongelooflijk fit voor haar leeftijd. Zeker voor een grote hond, ze is ook de zwaarste met haar 33 kilo.
Ze loopt ook meerdere keren per dag de trap op en af, de vrouw volgen. Dat is wel haar tic: het is mama’s meisje. Waar ik ben, is zij ook. Als ik een dagje weg ben, is ze hele dag van de leg. Als er een autodeur open staat, stapt ze er gelijk in. Ook bij wildvreemde auto’s! Dat is altijd even opletten, net als met openstaande deuren, garages en schuren. Hop, ze gaat kijken wat er is en dan kun je roepen wat je wilt. Eigenwijze ouwe muts loopt gewoon door.

auto2

Verder zijn haar hobbies: dooie hond op de oprit spelen:

dooiehondopdeoprit

Rollen in vieze dingen:

rollen2

En kijken naar de kippen- en/of schapenshow. Zo kan ze een kwartier blijven zitten kijken…

schapies2 jun 14 a

Tot slot, als je overweegt een nieuwe hond te nemen, adopteer een ouder dier. Neem in elk geval nooit een rashond. Het asiel zit er vol mee en bij Tierheim Kranenburg hebben ze bijvoorbeeld veel honden uit Spanje. Ik had wel eens gelezen dat zo’n dier dat een tweede kans krijgt dankbaar is. Dat leek me overdreven, maar ik heb het bij Maya zo ook zo ervaren.

 

Delen:

Toen onze Ak een Akkie was

Tinka heeft haar eigen blog gehad, dus nu is Akkie aan de beurt! Akkie hebben we ook vanaf pup, hij is nu 5,5 jaar.

spelen4 4 okt 09

Akkie is een kruising tussen een Akita Inu (50%), witte herder (25%) en een Husky (25%). Dit zijn zijn ouders, ze woonden bij elkaar. Moe (links) is Husky- Akita en pa is witte herder- Akita. Alle puppies waren verschillend. We kwamen eigenlijk voor een andere, maar die moest niks van ons weten. Akkie kwam gelijk op schoot zitten. Nu snap je waarschijnlijk ook hoe hij aan zijn naam komt: Akkie de akita…

akkie ouders
Akkie was niet bepaald een beginnershond, we hebben heel wat afgescholden. Het probleem vanaf het begin was dat hij zelf vond dat hij geen pup was maar gelijkwaardig aan iedereen. De meeste honden pikten dat ook nog, maar Max de Rottweiler gelukkig niet. Toen hij daar met zijn 5 maanden tegenaan ging staan, werd hij even flink gecorrigeerd. Gelukkig.
Inmiddels is hij makkelijker in de omgang maar met bepaalde reuen moeten we nog oppassen. Ter compensatie heeft hij thuis helemaal niks te vertellen, want daar regeert Tinka met ijzeren poot. Ze konden vanaf het begin gelijk opperbest overweg.

mama tinka2

0samen tukken

Als bepaalde honden eenmaal vrienden van hem zijn, dan blijven ze dat en mogen ze alles. Tobey maakt hier natuurlijk volop misbruik van.

akkie pesten2

Toen we net in Duitsland woonden dachten we in al onze argeloosheid dat het een goed idee om hem op Agility cursus te doen, voor een stukje socialisatie en om zijn energie kwijt te kunnen. Nou hij vond het STOM!! Wat een stom tijdsverdrijf, met al die onopgevoede honden, terwijl er zoveel hazen zijn om gejaagd te worden.

aggie okt 2010
Het was allemaal zoooo beneden zijn niveau, vond ie zelf. Al die onnozele tunnels en bruggetjes, geen BAL an! Om ons een lol te doen ging hij er wel een keer door hoor, maar dan wastie klaar ermee.

agility sept 2010 - tunnel2

Dus dat was het niet helemaal. We lieten Tinka een keer meedoen voor spek en bonen, en die vond het FANTASTISCH! Maar ja, slechte heupjes he.

aggie
Nu is zijn voornaamste taak: waakhond van het terrein. Hij maakt ook meerdere keren per dag zijn ronde. Dan wil hij eruit en gaat hij het hele hek langs. In de zomer is het comfortabel liggen bij de voordeur, dan kan hij alles overzien, ook ZIJN straat en ZIJN veld aan de overkant.

waakhondjes2
akkie juli 2013

Delen:

Toen onze Tinka nog een Tinkje was

Ik had vorige week gehoord dat er nodig weer eens een huisdiertjes-blog moest komen (bedankt Sietske!), dus daar voldoe ik dan graag aan he. In dit winterse weer heb ik niet veel spannende foto’s gemaakt, maar natuurlijk wel in archief! Deze keer over Tinka, onze herder-kruising, een mix Groenendaeler, hollandse herder en duitse herder. Alle nestgenootjes waren zwart, Tinka het enige blondje.  Het was een enorm schrieltje, the runt of the litter eigenlijk, maar Dave had haar uitgekozen.

tinka3-mandje

De mand was op de groei gekocht…

happen naar de baas
Happen naar de baas!

tinka-emmer

Ze kan zichzelf altijd heel goed vermaken. Als er niemand wil spelen, dan speelt ze zelf wel. Hier met een botje in een ouwe emmer. Toen ie er op een gegeven moment los geraakt was, gooide ze hem er zelf in, en ging er dan met de emmer hollen tot ie er weer uit vloog. LOL!
Later vulde ze de mand toch weer aardig uit.

tinka mand 29-5

Helaas bleek Tinka ook het gevreesde probleem met de heupen te hebben: heup dysplacie. Haar beide ouders blijkbaar niet, maar ja, daar koop je niks voor. Haar heupgewrichten zijn min of meer misvormd, de vatting voor de kogel van het gewricht lijkt wel half. Na veel geklooi, het was onze eerste hond, zat ze al vrij snel aan de medicijnen, pijnstillers. Het is mooi dat het bestaat, maar ze was nog geen jaar oud. We zijn ermee naar de orthopeed in Wageningen geweest. Die had niet gedacht dat Tinka nog zo goed kon lopen, nadat ze de röntgenfoto’s had gezien.

Lang verhaal kort, kunstheupen zagen we niet zitten: heel duur, kost heel veel tijd en 2 jaar revalidatie (1 jaar per kant) is lang op een hondenleven.
Nadat ik via het duitse herderforum had gehoord over goudacupunctuur, hebben we daarvoor besloten. Dat is een soort alternatieve pijnbestrijding die energetisch werkt. Het verbetert dus niks aan de situatie maar de hond heeft minder pijn.
Een behandeling kostte – destijds – zo’n 600 euro voor 2 kanten, en het is niet belastend voor de hond. Alleen een kort roesje en een half uur later kon ze weer mee naar huis. Zo zag het er toen uit.

rontgen heupen

Je ziet de gouden staafjes duidelijk zitten, dus sindsdien is ze ons gouden hondje.
Het hele eieren eten is natuurlijk WIE het doet, het komt erg precies. Wij zijn daarvoor naar een duitse dierenarts, Erhard Schulze, gegaan, die zo’n beetje de grondlegger van dit principe is binnen Europa.
En werkte dit dan? Ja als een tierelier! Binnen 6 weken kon ze duidelijk van alles beter, zoals lopen en opstaan, maar ze werd ook flexibeler. De mensen in het park in Tiel waren van te voren heel sceptisch, maar voor iedereen was de verbetering duidelijk te zien. En honden doen niet aan het placebo-effect.
Om ervoor te zorgen dat je hond verminderde kans op dit soort problemen heeft, neem in elk geval nooit een rashond.

Ven de behandeling heeft ze al jaren plezier. Afgelopen september is ze 9 jaar geworden. Sinds haar 8e krijgt ze er wel weer pijnstillers bij, maar ze is nu een senior hondemeis en dan is dat niet erg. Ze heeft het ruim 5 jaar zonder kunnen doen, dankzij de goudacupunctuur!

Ze heeft nog altijd veel schik in het leven. Haar grootste hobbies zijn in de weg liggen en door de viezigheid rollen. En balletjes natuurlijk!

tinka-vies

tukkie aug 2012

lekker zwemmen
dave en tinka

Delen:

Samenleven als hond en kat

…dat is helemaal nog niet zo slecht! Bij ons gaat dat in volledige harmonie, met 3 honden en 3 poezen.

multi-huisdier

De 2 poezen waren er het eerst. Toen we Tinka kregen, was dat even wennen voor Roos en Fleur. We hadden expres geen rashond genomen. Tinka was een pup, dus met enige moeite konden we haar leren dat de poezen niet mogen worden gejaagd. Zelfs al hollen ze zo leuk. Op hun beurt leerden de poezen af om te rennen voor de neus van de hond langs. Voorbij schrijden is het devies.

Daarna kregen we Douwe, speelkameraadje voor Tinka. Toen ze klein waren, deden ze dat ook.

vechten-tanden

Kijk Douwe onder de indruk zijn. Not. En Tinka houdt de oogjes stijf dicht, i.v.m. bliksemsnelle poezenpoot.

douwe en tinka kerst07

Toen kwam Akkie erbij en op de één of andere manier vinden de poezen hem het liefst. Misschien omdat ie een mannetje is. Hij moet altijd – tot vervelens toe volgens Akkie – geknuffeld en gekopt worden. Zijn blik hieronder zegt al “ZUCHT”…

knuf

Voor de rest wordt er vooral samen gedut.

Clipboard08

met roos

Hoe we dat dan gedaan hebben? Het opvoeden van een hond is niet zo moeilijk want honden houden van duidelijkheid. Ik denk vooral een kwestie van grenzen stellen, vooral aan de honden want die zijn nou eenmaal groter. De katten zijn van nature al heel goed in het stellen van hun eigen grenzen. Daar moeten we af en toe opletten dat zij niet irritant tegen de hondjes doen: voor de neus heen en weer draaien, illegaal uit de honden-voerbak mee snaaien. Dat mag nooit, iedereen eet uit eigen bak.
Heb jij ook meerdere soorten huisdieren? Hoe gaat dat bij jou?

 

Delen: